entry ที่แล้วบอกว่าจะไปพรีเซนต์มาใช่มะ
ครั้งนี้ขอสรุปละกันว่าได้อะไรจากงานนี้บ้าง
Start.. ตอบรับเพื่อนว่า เออ..เข้าทีมกัน เกือบสองเดือนก่อน เพราะเพิ่งรู้เรื่องก็ก่อนวันรับเคส(กลางกรกฎา)ไม่กี่วัน
มีเวลาทำเปเปอร์ 1 เดือน เป็นรายงานที่หนาที่สุดเท่าที่เคยทำมาในชีวิต
คาดว่าอาจจะหนากว่าวิจัยจบเรา(ฮา) เพราะปาเข้าไปเป็นร้อยหน้า
มีเวลาเตรียมตัวพรีเซนต์หนึ่งอาทิตย์ ทำ Slide 6-7 วัน ซ้อมพูดประมาณ 1 วัน -_____-"
เพราะว่างานอื่นเยอะมากๆ ทุกคนเรียนเกือบเหมือนกันหมด งานมันก็พอๆกันอ่ะ วันนี้ส่งงานตัวไหนๆ เจอตรงกันเลย
และเพราะเปเปอร์เดิมมันหนามาก กับการต้องดึงออกมาพูดแค่ 15 นาที ทำยากมากๆค่ะ
สิ่งที่เราได้พรีเซนต์จริงๆ ประมาณแค่ 60% ของที่ทำทั้งหมดจริงๆ เสียดายมาก..แถมไอ้ที่ดึงออกมา มันมีส่วนที่ไม่ใช่หมัดน็อคหมดด้วยสิ 5555
ข้อคิดแบบจริงจังๆที่ได้กับงานนี้คือ
ถ้าทำเต็มที่ไปแล้ว..จะไม่เสียใจทีหลังเลย
แต่ว่ากับรอบพรีเซนต์ เรารู้สึกว่าเรายังไม่ค่อยเต็มที่เลย แล้วก็ยังมีเรื่องขัดแย้งกันก่อนที่จะได้พรีเซนต์อีก ทำให้ตอนออกไปพรีเซนต์ไม่ได้ตื่นเต้นอ่ะค่ะ..แต่เซ็ง.. มานึกๆแล้ว เฮ้อ..ตอนนั้นน่าจะตอบไปอีกแบบนึงนะ ทำไมตอนนั้นไม่เสริมไปวะ..อะไรประมาณนั้น (เหมือนตอนเจอโรคจิตแล้วรู้สึกว่า กุกดวางสายทำไมวะ ตอนนั้นนึกคำด่าไม่ทัน อยากให้มันโทรกลับมามันก็ไม่โทรแล้ว..5555)
รู้สึกว่ามาเสียใจทีหลังที่ไม่ได้ทำเต็มที่ ณ จุดที่ไม่มีทางย้อนกลับมาได้อีกแล้ว แล้วก็ไม่อยากจะรู้สึกอย่างนี้อีกแล้ว...ตั้งใจว่าต่อจากนี้จะพยายามไม่ให้ตัวเองได้รู้สึกอย่างนี้อีก
ถึงเราจะได้รางวัลมา แต่..จริงๆเราแอบเฉยๆมากเลย บางคนบอกเราว่า เฮ้ย..ก็ดีแล้วนี่นา โอแล้วนะ
แต่...ถ้าเราได้ทำมันอย่างเต็มที่ ถึงเราไม่ได้อะไรเลย เราก็คงไม่เสียดายเลยค่ะ เราคิดอย่างนั้นจริงๆนะ
คนเก่งๆมาทำงานด้วยกัน มันอาจจะไม่ใช่ บวกเจอบวกเป็นบวก เสมอไป
อาจารย์เลือกทีมเรา คือ..ก็อารมณ์เป็น Top ของเอกนะ (คือไม่ได้อวดตัวนะคะ แต่เรารู้แล้วว่าการเลือกอย่างนี้บางทีเป็นดาบสองคม) แต่ละคนไม่เคยทำงานร่วมกัน เวลาทำงานกลุ่มจะอยู่คนละกลุ่ม ก็ค่อนข้างเป็น head กลุ่มนะ บางทีการที่อารมณ์ผู้นำมันสูง แถมไปกันแบบว่า คนนึงซ้ายคนนึงขวา เข้ากันได้เป๊ะ!!! เวลาเสนอความคิดหรืออะไร..ก็อาจจะเกิดความขัดแย้งกันมากๆ และ..ใครจะเป็นคนยอม ? 555+ เรื่องนี้เป็นโคตรบทเรียนเลยค่ะ เรื่องของ Unity การเป็นทีม คุยกันในกลุ่ม และสไตล์การทำงานของแต่ละคนกลายเป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้ามมากๆ การจัดทีมแบบนี้กลายเป็นพลาดไปได้เลยล่ะ
หลักๆที่แบบคิดออกมาได้ก็แบ่งได้สองข้อหลักๆเนี่ยล่ะ แต่จริงๆยังมีเรื่องอะไรละเอียดยิบย่อยมาก เรารู้สึกว่าตัวเองได้เรียนรู้กับงานนี้หลายอย่าง ทำให้รู้สึกว่า ทำไมตูไม่เคยกระตือรือร้นกับการประกวดต่างๆนานาบ้างเลยนะ จริงๆแล้วมันสอนอะไรให้เยอะมากเลยนะ
จบงานลงไปแล้ว เขียนเอนทรีนี้ หวังว่าตัวเองจะเก็บเอาประสบการณ์นี้ไปใช้ได้นานๆค่ะ เผื่อคนอื่นอาจจะได้ข้อคิดอะไร(ที่บล็อคนี้ไม่ค่อยมี)ไปบ้าง อ่ะนะ
(ลืม..ผลเราได้ที่ 3 ค่ะ แต่คนที่ได้ที่ 1 ก็คือเพื่อนของเราเอง ยินดีกับมันมากกว่าตัวเองได้ซะอีก ^__^)