จดหมายที่ไม่ได้ตอบ

posted on 02 Jul 2009 15:41 by hiyono

วันนี้รู้สึกผิดมากมาย

ตอนเราเป็นเด็ก เราย้ายโรงเรียนบ่อยมาก เพราะเป็นช่วงที่พ่อย้ายเลื่อนตำแหน่ง ช่วงตั้งแต่ป.2 ถึงม.1 เราย้ายมา 6 โรงเรียนอ่ะ ทำให้เราไม่มีเพื่อนที่สนิทกันมานานๆตั้งแต่ประถมเหลื่อกะเค้าเลย

จริงๆต้องบอกว่า ก็เหมือนจะมีนะ แต่เราเองต่างหากที่ไม่สามารถ keep contact ได้ 

ช่วงเด็กๆที่เราพอจะคิดได้ว่ามีเพื่อนที่สนิทกับเค้าบ้าง ก็คงเป็นซักป.5 ป.6 ได้ แต่เราก็ต้องย้ายโรงเรียนอีกล่ะ  

พอย้ายบ้านใหม่ๆ เราเคยเขียนจดหมายติดต่อกันบ้าง ..แต่..อารมณ์นานๆครั้งอ่ะ 

สมัยนั้น MSN, e-mail มันยังไม่ฮิตแบบทุกวันนี้นิ 

และเพราะเราเป็นคนที่ลายมือห่วยมากกกกก พอเราเขียนจดหมายที บางทีเขียนตั้งหลายรอบแน่ะเพราะรู้สึกว่าลายมือไม่สวย 55

พอมันเป็นอย่างนั้น เราก็เลยกลายเป็นพวกขี้เกียจเขียนจดหมายไปในที่สุด

พอได้จดหมายจากเพื่อน แทนที่เราจะรีบตอบ ..เรากลับดองเอาไว้

พอนานวันเข้า มันกลายเป็นความรู้สึกผิด รู้สึกผิดที่ไม่รีบเขียนตอบ จนกลายเป็นไม่กล้าเขียนตอบไป

แล้วเราก็ย้ายบ้าน แล้วจดหมายก็ถูกเก็บไว้ในลิ้นชักที่ลึกที่สุด..

แล้วเราก็ย้ายบ้าน และมันก็หายไป.. 

แล้วเราก็ย้ายบ้านอีก เออ.. ทีนี้เราคงกลายเป็นคนที่ติดต่อไม่ได้ของจริงเลยทีเดียว 

แต่ไม่น่าเชื่อ..ว่าในที่อยู่ปัจจุบันของเรา มีเพื่อนที่เราเคยสนิทด้วย ส่งจดหมายมาหาเราอีกครั้ง เค้าติดต่อเราได้ในที่สุด เราแลกเบอร์โทรกัน (ขอบคุณ google ที่ทำให้มีคนหาเราเจอ 55) 

แต่..เราก็ไม่กล้าโทรไปคุยกับเค้า เรารู้สึกว่าถ้าโทรไปคงจะแปลกๆ และไม่รู้จะคุยอะไรดี มันผ่านมานานเหลือเกิน และยิ่งเวลาผ่านไปนานๆ เวงงงง มันเหมือนจดหมายอ่ะ เรารู้สึกผิดที่ไม่ได้โทรไป จนไม่กล้าที่จะโทรไป แค่ส่งข้อความตามเทศกาล ปีใหม่อารมณ์อะไรอย่างนี้ 

วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนคนนั้นของเรา  เราก็คงแค่ส่งเมสเสจกับอวยพรใน hi5 (เป็นข้อดีข้อหนึ่งของ hi5 ที่เราคิดออก ปกติจะคิดว่ามันแอบดูไร้สาระหน่อยๆ 555)

ช่างเป็นคนที่ไม่มีความกล้าเอาซะเลยนะเรานี่

กี่ปีผ่านไป ก็ยังไม่กล้าตอบจดหมายเหมือนเดิม.. 

Comment

Comment:

Tweet